Podobno strach przed nieznanym jest normalnym uczuciem. Ale ponieważ  słowo „normalne” nie idzie w parze z moją osobowością (haha) o dziwo nie boję się zmian. Mimo, że zaskakują, przychodzą nieoczekiwanie, wprowadzają chaos w poukładane życie. Każdy koniec jest jednocześnie początkiem. Początkiem czegoś nowego, innego, może lepszego?  I chociaż czasami trudno mi zrozumieć, złapać oddech, sens … staram się myśleć, że nic nie dzieje się bez przyczyny.

Zatem łapię głęboki oddech, kolejny raz podnoszę głowę do góry i idę… przed siebie 🙂

***

Reportedly fear of the unknown is a normal feeling. But because the word „normal” doesn’t mesh with my personality (haha) I’m not afraid of changes. Although they surprising, come unexpectedly, bringing chaos into my organize life. Every end is a new beginning at the same time. The beginning of something new, different, maybe better? And although sometimes it is difficult to understand, catch a breath, sense … I try to think that nothing happens without a reason.

 So I’m catching a deep breath, I lift up my head again, and going straight … ahead 🙂

***

„(…) I’m stuck in the middle
But I try, but I try
And I need time and I need space
I need to live without your face (…)

music: Ella Eyre – If I go