Trudno jest pisać o sobie, trudno przyznać się do błędów, ciężko okazać skrywane uczucia, a najtrudniej…. składać puzzle ze swojego życia. Może to kwestia czasu, kwestia chwili, fakt, że każdy nowy rok skłania nas do przemyśleń. Ale wiem, że nic nie dzieje się bez przyczyny. Jedynie sens wszystkich wydarzeń i tego co nas spotyka dostrzegamy na samym końcu…

Często narzekam na to co mnie otacza, na ogrom spraw i obowiązków…. z drugiej strony nie umiem bez tego żyć. Uzależniłam się od tempa, natłoku myśli, który napędza mnie do działania. Jednak czasami przychodzą chwile jak te, kiedy przypadkowe obejrzenie filmu „Dobry rok” albo spotkanie zakochanej bez pamięci pary na Piazza del Duomo w Mediolanie sprawiają, że łzy nie przestają płynąć z moich oczu. Wtedy zadaję sobie pytanie: dlaczego??

Nigdy nie reagowałam emocjonalnie w tego typu sytuacjach…. nigdy publicznie. Nigdy nie uzewnętrzniałam swoich uczuć…. Może to oznaka starości (haha), słabości, wypalenia…. a może Ktoś z góry daje mi w takich momentach znak, że pora zatrzymać się choćby na chwilę i przypomnieć sobie, że życie jest piękne.

Nie chcę zabrzmieć jak desperatka… bo wbrew pozorom potrafię cieszyć się życiem 😉 Mam w sobie ogromne pokłady poczucia humoru (co potwierdzi każda osoba z bliskiego otoczenia) 😉 Ale pomimo tej radości zawsze patrzę na życie bardzo realistycznie. Dla mnie szklanka zawsze jest do połowy pusta….

W pewnym stopniu mogłabym się utożsamić z Russell’em Crowe grającym główną postać Max’a Skinner’a w filmie „Dobry Rok”. Człowiek sukcesu z wydawałoby się poukładanym życiem… Zawsze myślałam, że poczucie bezpieczeństwa dają nam pieniądze i rodzina… w pewnym stopniu tak. Ale prawdziwe bezpieczeństwo daje nam pewność siebie, wiara w samego siebie, we własne możliwości. I chyba tego najtrudniej jest się nauczyć… Dlatego otaczamy się ludźmi, którzy wydają się naszymi sprzymierzeńcami. Liczymy się z ich zdaniem. A może liczymy na to, że to oni podejmą za nas pewne decyzje?

Walka z samym sobą, poszukiwanie wewnętrznego spokoju i miejsca, w którym wreszcie usłyszymy swoje „JA” – to największe szczęście. Jeśli odnajdziemy ten spokój wszystko inne nabierze sensu i da nam siłę do życia, do walki.
Mam nadzieję, że ten rok będzie dla mnie tym właśnie momentem, w którym odnajdę to miejsce, tą przestrzeń i ten wewnętrzny spokój, którego nie przytłoczy bałagan życia. I tego życzę nie tylko sobie, ale każdemu człowiekowi 🙂 Obyśmy umieli czerpać radość ze wszystkich, najzwyklejszych chwil!

Polecam oczywiście film. Z pozoru kolejna amerykańska komedia romantyczna z happy end’em. Mnie skłoniła do refleksji i dała garść pozytywnej energii, promień słońca i pragnienie wakacji 😉

Oby ten rok był lepszy od poprzedniego.

Happy New Year!

xoxo

***

It’s hard to write about yourself, it’s hard to admit to your mistakes, it’s hard to show hidden feelings, but the hardest thing is… to completing puzzles of our life. Maybe this is a matter of time, maybe because of the moment, fact, that every new year inclines to thinking. But i know, that nothing is happen without of the reason. And only the sense of each news and why it happened, we will see at the end.

I often complain of what surrounds me, the enormity of issues and responsibilities… but at the other side i can’t live without them. I’m addicted to this speed, racing of thoughts, they turn me on to work. However sometimes they comes moment like this, when accidentally watched movie „A Good Year” or met in love without memory couple on Piazza del Duomo in Milan, makes that tears can’t stop to flow from my eyes. Then i’m asking myself: Why??

I’ve never react emotionally in such kind of situations …. never publicly. Never externalized my feelings. Maybe this is a sign of senility (haha), weakness, burning.. or maybe „Someone” from the top is giving me a sign, that it’s time to stop, even for a moment and remind me that life is beautiful.

I don’t want to sound like desperate … because despite of the appearances, I can enjoy life;) I have a huge amount of humor (what can confirm everyone from my close environment);) But despite of that joy,I always look very realistic at my life. For me the glass is always empty in half …

To some extent, I could be identified with Russell Crowe playing the main character Max Skinner in the movie „A Good Year”. Man of success with seemingly good life… I’ve always thought that money and family gives us the sense of security… Well, in certain extent yes. But the real sense of security gives us self-confidence, the faith in ourself, in our possibilites.  And this is the most difficult to learn … That’s why we surround ourselves with people, who seems to be our allies. We count with their opinion. Or maybe we think that they will made some decisions for us?

Fight with ourself, searching of calm and pleace, where we will finally can hear our „I” – this is the biggest happiness. If we’ll find this peace, everything else will make a sense and gives us the strenght to life, to fight.

I’ve hope that in this year i will find this special place, this space, and this internal calm, which will not be overwhelmed by the mess of life. And this is what I wish to myself and to every person 🙂 May we will learn to reap the joy of all ordinary moments!

Of course i recommend the film. Seemingly another american romantic comedy with happy end. But this movie prompted me to reflection, give a handful of positive energy, a ray of sunshine and a desire to travel;)

May this year will be better than the last.

Happy New Year!

xoxo

***

„(…) And I’m on my way, and I still remember those country lanes
When we did not know the answers, And I miss the way you make me feel, it’s real
When we watched the sunset over the castle on the hill (…)”

music: Ed Sheeran – Castle On The Hill

***

jacket: PULL&BEAR  sweater: NOISE MAY culotte pants: RESERVED   scraf: MOHITO gloves: VEROMODA shoes: MANGO